Ga naar hoofdinhoud

Beloftevolle broek

“Ik ben dan momenteel wel één van de grootste vervuilers ter wereld, maar dat komt natuurlijk ook omdat ik de grootste ben. Reken het maar eens terug naar de uitstoot per product, dan valt het allemaal wel mee hoor. Maar, echt waar, beloofd: over 20 jaar zal ik het beste jongetje uit de klas zijn.”

“Of wij een LCA doorgerekend hebben? Nee, maar we hebben namens branchevereniging XYZ wel een heel duurzaam platform opgericht. Met heel veel groene kleurtjes op de website en veelvuldig gebruik van het woord eco. Wat er nou zo ecologisch aan ons product is? Ja, ehm…”

U kent ze vast wel, die holle kreten. Ik noem er nog een paar. “In 2050 volledig circulair. On the way to planet proof. Bijna energie-neutraal.” Of deze: “please recycle me.” In plaats van: ik ben van gerecycled materiaal gemaakt en recycle me nog een keer.

Wie schrijft die blijft

Hoe verder weg je ambities en doelstellingen liggen, hoe makkelijker het is om een hele grote beloftevolle broek aan te trekken. En hoe ‘moeilijker’ de consument de producent iets kan verwijten.
Producenten doen hun best en ‘men’ is ermee bezig. Maar bovenal heeft goed lobbywerk ervoor gezorgd dat de milieu-impactvergelijkingen in databases best oké uitpakken voor hun materialen. Want ook hier geldt: wie schrijft die blijft.

Zoet houden

Directeuren en CEO’s hebben makkelijk praten. Tegen de tijd dat die deadline daar is, staan zij toch al niet meer aan het roer. De gemiddelde consument (daar waar het gros van de omzet wordt gemaakt) kan met een stukje greenwashing en marketing echt wel zoet gehouden worden. En de kleine groep van fanatiekelingen negeer je gewoon of zet je simpel weg als puristen.

Wegkijken

Vergeet niet, de consument is ook zeer vergeetachtig. Wie associeert BP bijvoorbeeld nog met die grote olieramp voor de kust van Mexico? Of zegt iemand de naam Brent Spar nog iets? En zeg eens eerlijk, dacht u zojuist direct aan Shell? Al helemaal wanneer onze principes de portemonnee raken, willen velen nog wel eens wegkijken.

Eén harde regel

In Splinters eigen huishouden geldt één harde regel. Het is aantoonbaar duurzaam en legaal geproduceerd hout, anders wordt het niet gekocht. Loopt een tuinmeubelverkoper te stotteren over de herkomst, dan weet mijn wederhelft al genoeg. Ik kan het echt niet over mijn hart verkrijgen om dat product te kopen.
Waren maar meer mensen wat principiëler in hun daden dan enkel in hun woorden.

Splinter

Deze opinierubriek wordt geschreven door een selecte en gevarieerde groep vaklieden in de houtsector.

Lees ook: Niet laten verleiden (blog van Splinter)

Lees ook: Angst regeert weer

Eén reactie op “Beloftevolle broek

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Word nu abonnee van Houtwereld of Het Houtblad. Abonneer