Ga naar hoofdinhoud

Doorpakken via de graswortels

Ja, dat waren een paar heel leuke houtweken waarin veel de goede kant op rolde. Nu begint het echte werk, als je een ‘houten revolutie’ op gang wil houden. Want zoiets gaat niet vanzelf.

Lucht uit de banden halen. Dat doen tegenstanders van een rollende wagen die geen andere optie hebben. Dus hoor je veel dat ‘houtbouw ook niet alles is’ of dat ‘de betonsector heus niet slecht slaapt van die zogenaamde houten eeuw’. Het zijn ongefundeerde, onbeargumenteerde opmerkingen die geen andere bedoeling hebben dan om verandering tegen te gaan en alles bij het oude te laten.

Surfen op een tsunami

Dit na een periode waarin het Centrum Hout nog niet met een mediacampane begonnen was of de VPRO zond iets spraakmakends uit, Elsevier schreef erover, Zwitserse onderzoekers riepen iets oplossingsgerichts, BNR Nieuwsradio deed er wat aan en er kwam nog een stikstofcrisis bovenop. En dan ook nog een Houtdag: je zou het gevoel ervan gaan krijgen dat je op de top van een tsunami surft, recht op de traditionele bouw af en er is geen redden meer aan.

De ideologie klopt

Dat is een lekker gevoel, als alles vanzelf lijkt te gaan. Maar revoluties zijn geen tsunami’s en rollen nooit vanzelf. Ook al klopt de ideologie nog zo goed (en in dit geval wijzen niet alle ideologische maar ook alle logische argumenten in de richting van hout).

Brandhout voor de revolutie

Het vuurtje moet dus brandende gehouden worden (met hout :-)), het moet een lopend vuurtje worden (:-)) en het stokje (:-)) moet worden overgenomen. Wat betreft het eerste, het aanjagen van de revolutie, onstaan altijd als eerste interne discussies. Want: sommigen wilden alleen aandacht voor hun winkel. En nu die topdrukte draait, hoeft er even niet in marketing geïnvesteerd te worden. Anderen zijn van het middenveld en van kolen en geiten sparen. Weer anderen hebben het heilige vuur (:-)): voor hen moet er doorgegaan worden met agitprop totdat iedereen om of verslagen is. Dan maar met verschroeide aarde.

Graswortels niet draconisch

Het lopende vuurtje blijven aanblazen, het stokje doorgeven en daarbij het oliemannetje spelen. Daar moet elke revolutie het van hebben, de ‘hearts and minds’ winnen van de mensen, van deur tot deur, bottom-up. Mooi om te zien dat een groep architecte houtbouw als aandachtspunt voor 2020 kiezen. Goed om te lezen dat een hogeschool extra hout in het curiculum gaat stoppen, goed om te horen dat iemand een bijeenkomst wil houden voor corporaties. Grass-roots, zo groeit elke beweging: aan vergadertafels, in kroegen, in zaaltjes, tussen mensen. Zodat als er dan rigoureuze maatregelen komen, alleen mensen zonder voeten in de klei zullen spreken van ‘draconisch’ en ‘volslagen onverwacht’.

Jan Maurits Schouten
Hoofdredacteur Het Houtblad

Als hoofdredacteur van Het Houtblad houdt Jan Maurits Schouten zich vooral bezig met de bewustwording van de voordelen van het gebruik van hout in de bouw. Daarbij houdt hij zeker ook een scherp oog op de hindernissen en ‘uitdagingen’ waarvoor de inzet van dit materiaal wordt gesteld.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Word nu abonnee van Houtwereld of Het Houtblad. Abonneer