Ga naar hoofdinhoud

Het hout vliegt om je oren, maar de raderen malen langzaam

Het is bijna niet bij te benen. Nieuwe, lopende en net opgeleverde houtbouwprojecten buitelen over elkaar. Concepten om met houtbouw de woningnood aan te pakken dringen van alle kanten op, acties worden ontvouwd om regelplooien strak te strijken. Maar politiek-bestuurlijk-wetenschappelijk gaat het denken supertraag.

Het is symposium- en congrestijd. Dat was het altijd al, dus menig congres is nu digitaal gegaan. Maar volgens mij moet hier en daar ook het geld op voor het eind van het jaar of is er anderszins noodzaak om iets te rapporteren of van zich te laten horen. Het gevolg is dat ik op zeker moment twee online-events TEGELIJK aan het volgen was. Maar dat was heel wel mogelijk, want nergens hoor ik iets nieuws.
Opwindende toespraken over de noodzaak van circulair denken en vooral doen hoor ik nu al zeker een jaar of tien. Gek genoeg weinig op wetenschappelijk of bestuurlijk aandoende bijeenkomsten, wel op congressen van het bedrijfsleven: fabrikanten, MKB, ik kom nog wel eens ergens wegens veel interesses en verantwoordelijkheden. ,

Veranderprofessors en oertijd

Het lijkt wel of al die key-note speakers: veranderprofessors, trendwatchers, innovatiehoogleraren, poolreizigers, klimatologen, C2C-deskundigen geheel aan bestuurlijk en wetenschappelijk Nederland voorbij zijn gegaan. Er worden momenteel ‘verkenningen’ aangekondigd, ‘onderzoeksvragen’ opgesteld alsmede ‘intentieovereenkomsten’ die zich met de meest basale van de allang aanwezige kennis bezighouden: ‘wat is een circulaire stad?’, ‘Kunnen we biobased bouwen?’, ‘Is er voldoende hout voor massale houtbouw?’, ‘Wat kunnen we bestuurlijk doen?’. Let wel: de vragen worden geopperd, in wetenschappelijk discours en met plaatjes erbij van projecten, materialen, processen die voor wie een beetje bijblijft allemaal uit de oertijd lijken te stammen.

Al die nieuwbouw moet biobased

De levensgrote consequentie hiervan: als het niet uit de markt zelf komt gaat er veel te lang niets gebeuren aan het realiseren van een circulaire economie. Godzijdank wordt er al fors met hout gebouwd in Amsterdam door particuliere ontwikkelaars, want daar beginnen ze nu pas bestuurlijk het één en ander op papier te zetten. En nog veel belangrijker zijn initiatieven van zowel corporaties als bouwbedrijven en ontwikkelaars om meer met hout te bouwen, niet als ‘haalbaarheidsstudie’ want dat het kan weten we allang, maar als reëele stip op een horizon die niet ver weg ligt. En het moet ook nú: op dit moment worden de grote bouwprojecten gepland die Nederland uit de woningnood moeten helpen. Die gebouwen moeten biobased. Als dat niet gebeurt zijn we megatonnen C02 verder en zitten we dieper in de put dan ooit.

Fundemanteel onderzoek? Graag!

De politiek en wat zich op onze TU’s en onze Uni’s bezighoudt met ‘circulair’ en ‘duurzaam’ zouden zich daar eens mee moeten bezighouden. Let wel: ik ben zeer vóór fundamenteel onderzoek. En daar zijn vast interessante vragen te stellen. Maar daarvan heb ik in de zee aan presentaties van de afgelopen tijd bar weinig van gezien. Voorbeeldje? Een studie over dat supermarkten een andere ecologische functie krijgen in een circulaire stad. Terwijl de Lidl, de Jumbo, de REWE daar allang mee bezig zijn met hun CO2-neutrale winkels, verpakkingsarme producten en elektrische delivery. Morgen een pretentieus aangekondigde bijeenkomst van een financieel instituut. Dat zich de vraag stelt: ‘Blijft houtbouw een nicheproduct of gaan we een houten revolutie tegemoet?’ De vraag stellen is hem beantwoorden lijkt me.

Eén reactie op “Het hout vliegt om je oren, maar de raderen malen langzaam

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Word nu abonnee van Houtwereld of Het Houtblad. Abonneer