Ga naar hoofdinhoud

Hoogtechnologisch hakken

Sja, je zit thuis, en het is best al fraai in de tuin, en je hebt al een vuurkorf en ook al een kleine barbecue, en hoe vaak gebruik je die nou helemaal? Maar dan komt er toch nog zo’n tuinkachel. Voor de CO2-stook.

Want het vlees is zwak: je kunt nóg zo voor duurzaamheid zijn, maar een lekker fikkie, dat krijg je niet uit de mens, niet uit mij, in ieder geval. De Weltevree-oven (hetzelfde type als op het plaatje, de onze is nog niet verroest en ik heb nog geen tijd gehad om ‘m te fotograferen) kwam aan, gesnoerd op een pallet. Daar heb je dan meteen minder moeite mee, om dat op te stoken. Wát een goedkoop splinterhout is dat! Prima voor zijn doel, en best stevig, maar voor niets anders geschikt dan voor het vervoeren van producten en dan verbranden.

Het zou mooi zijn als ze die balken en planken vast zouden zetten met iets anders dan ijzeren spijkers. Die heb ik er nu één voor één uit zitten halen, waren dat houten deuvels geweest dan kon het allemaal zó de oven in. Maar het zal wel knakenhandel zijn en dan is een deuvel al snel te duur. Wat weer jammer is, want die goedkope spijkers gooi je óók weer weg, bij het restafval.

Verder een trip down memorylane gehad bij het verzagen met de handzaag van dat pallethout tot stookbare plankjes. Ik heb in mijn scoutingtijd ontzettend veel gezaagd: we haalden boompjes om, schilden ze en zaagden ze op maat om er torens en kampeerkeukens van te pionieren (padvinderswoord voor: ze muurvast aan elkaar verbinden met behulp van speciale knopen en sisaltouw). Mijn zaagarm was in die tijd gespierder dan mijn vasthoud-arm. Those where the days.

Heb ik een punt? Oh ja: dat de betonsector als één van de tegenargumenten tegen houtbouw inbrengt dat het heus niet om rustieke eiken balken gaat (al worden daar nog steeds heel mooie huizen mee gebouwd), maar om ‘hoogtechnologische producten’. Kennelijk zijn ze bang dat we voor hout kiezen uit nostalgische overwegingen. Terwijl ik zelf dát juist als één van de valkuilen voor houtbouw zie: dat de mensen het associëren met de zeventigerjaren schrootjes-trend, of met de tachtigerjaren protestdorpen-trend, of met vakantiespeldorpen van pallets of met gepionierde kampeerkeukens.

Dat die houtbouwproducten zo hoogtechnologisch zijn is dus juist een pré: ondanks dat het een natuurproduct is en van ‘soft wood’ wordt gemaakt (niet zo zacht als het spul waar ze pallets van timmeren, maar stukken zachter dan loofhout) is het tóch uniform, betrouwbaar, zo sterk als… beton en toch licht en makkelijk te bewerken.

Ik geloof dat dat gekke argument van hoogtechnologisch vooral ging om de houtfabrieken, die inderdaad groot zijn en heel veel capaciteit hebben. Maar ondanks dat stoten ze een stuk minder uit dan de doorsnee betoncentrale. En misschien slaat het ook op de gebruikte lijmen. Die laatste vormen best een zwak plekje voor de houtsector, ik geef het toe. Er bestaat ook houtgelamineerd bouwhout, dus met deuvels in plaats van lijm, maar het meeste softlumber wordt inderdaad verlijmd. En dat aandeel lijm is heus maar klein vergeleken met het hout. En er wordt heus aan gewerkt (heel hard, weet ik toevallig uit een andere industrie) om het aandeel fossiel en oplosmiddel in die lijmen terug te dringen. Maar ondertussen zitten ze er dus nog wel in. Die filmpjes fossiele lijm maken van zachthout hoogtechnologisch bouwmateriaal. Dat is even zo.

Nou eens wat anders: je weet toch dat hedendaags ‘hoogtechnologisch’ beton ook niet meer alleen uit dezelfde ingrediënten bestaat als waar de Romeinen het pantheon mee bouwden? Dan heb ik het niet over het wapeningsstaal, wel over de additieven voor het drogen en het conserveren en het uitharden en wat niet allemaal meer. Je zou het bijna als een jijbak in de strijd gooien als je daar niet te chique voor was…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Word nu abonnee van Houtwereld of Het Houtblad. Abonneer