Ga naar hoofdinhoud

‘Jullie in Europa met je houtbouw’

Ik nam het maar als een compliment van de architect van het grootste houten gebouw in de Verenigde Staten. Hij moest eens weten. Maar ik denk wel dat we het waar kunnen maken.

Had jij dat niet ook? Het gevoel dat ze in de Verenigde Staten bijna niet anders doen dan bouwen in hout? Niet alleen zoals in van die Western-steden met hun houten Saloons en Blacksmiths en al die relaxte houten huizen met van die lome veranda’s met schommelstoelen, maar ook kantoren en flatgebouwen?

Tom Chung ziet dat heel anders. Ik sprak hem gisteren voor een artikel in Het Houtblad over het door zijn bureau Leers Weinzapfel Associates gerealiseerde Adohi Hall in Fayetville, Arkansas. Amerikaanser kan deze combinatie van Duitse, Indiaanse, Franse en Engelse woorden niet klinken. Toch werd Adohi Hall gebouwd met Europees hout van een Oostenrijkse leverancier en vastgemaakt met bevestigingsmiddelen van een Italiaanse fabrikant.

‘We lopen hier in de States zeker 15 jaar achter op jullie in Europa. Jullie bouwen al zo lang hoge gebouwen met clt en kruislaaghout, op dit moment halen we veel kennis bij jullie vandaan.’ Dat, en het feit dat het economisch interessanter was om de kruislaaghouten platen en de gelamineerde balken met containers via de zee de halve aardbol te laten oversteken dan het bijvoorbeeld uit Canada of andere delen van de VS te laten komen.

Wij in Europa, dus. Ik zie een paar spektakelstukken in Zwitserland en Italië. Wat hoogbouw in Noorwegen en Wenen. Wat vastbesloten steden in Duitsland en Frankrijk die houten wijken realiseren. Maar ervaren in houtbouw? In Nederland in ieder geval nog niet echt. Maar die Amerikaan heeft natuurlijk wel gelijk: de kennis, de grondstoffen èn de fabrieken om ze te verwerken zit wel om ons heen. En voor ons moet het zonder al die vrachtschepen nog goedkoper zijn om toe te passen.

En daarnaast: ik zie om me heen Nederlanders weer doen waar Nederlanders goed in zijn bij opkomende trends: aan de ene kant ruiken waar de handel zit, de economische mogelijkheden. Die liggen in massaproductie van betaalbare woningen, grondgebonden en gestapeld. Onwaarschijnlijk welke dynamiek op dat vlak zich de afgelopen jaren ontwikkelt. En aan de andere kant: die typisch arrogant-esthetische houding van onze architecten en ontwerpers, die alles bevragen: ‘Hoezo stapelen? Hoezo blokkendoos? Hoezo is dat de meest efficiënte manier van bouwen? Wat kan je nog meer dan de wereld al gezien heeft?

Ik zie dan ook dat ons land wel eens een voortrekkersrol zou kunnen krijgen. De houtbouwtradities in de Duitstalige landen en in Scandinavië kan ook remmend werken. Ik zou zeggen: daag ze uit, die fabrikanten. Laar hun zagen en frezen dingen doen die ze nog nooit gedaan hebben. We zullen wel eens laten zien waar ‘wij in Europa’ allemaal toe in staat zijn!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Word nu abonnee van Houtwereld of Het Houtblad. Abonneer