Ga naar hoofdinhoud

Vreugde in huize Splinter

Na een voorjaar met een schier eindeloze en emotionele discussie over boskap in Nederland, waarbij het op een gegeven moment leek dat geen enkele boom meer geveld zou mogen worden, was er opeens een prachtig tv-programma over houtbouw op VPRO Tegenlicht. Het pleidooi voor meer, of liever héél véél meer hout in de woning- en utiliteitsbouw was krachtig en helder: bouwen in hout is klimaatvriendelijk, bespaart enorm veel tijd, de faalkosten zijn minimaal en het maakt mensen blij! Exit staal, beton en kunststof.

De drie architecten die in het programma aan het woord kwamen, zijn het er over eens: grootschalige toepassing van hout is een kwestie van tijd. De manier waarop we nu bouwen is hopeloos achterhaald, we doen nog steeds hetzelfde als honderd jaar geleden.

Laten we van het momentum gebruik maken. Er moeten bijna een miljoen woningen bijgebouwd worden in Nederland in de komende twintig jaar. Helemaal vanzelf zal het niet gaan.

Paradox

Hout, is dat wel wat?, zo wordt tegengeworpen. Hoe zit het met de veiligheid, de prijs en de beschikbaarheid van hout? Meer bouwen met hout levert meer bos op, zei één van de sprekers, en zeer waarschijnlijk heeft hij gelijk, maar vooralsnog geldt dit als een paradox.

Voor ons, de houtsector, zaak om antwoorden op de veel gestelde vragen op een rijtje te hebben en daar bij voorkeur zo eenduidig mogelijk over te communiceren. En natuurlijk zorgen dat dit hout uit een aantoonbaar duurzaam beheerd bos komt.

Durvers

Heel veel mensen houden zich enorm stil. Ze houden liever vast aan vertrouwde concepten van staal en beton, zijn bang voor het onbekende. We hebben durvers nodig, stelde één van de sprekers, we moeten opschalen van iconische projecten naar ‘mainstream’.

Waar zijn de bouwers, ontwikkelaars en beleggers die zeggen: hier heb je een fonds om mee aan de slag te gaan. Als de eerste gebouwen geen rendement opleveren is dat geen punt. Dus laten we groot denken, zonder te vergeten die iconische projecten te vieren en in de schijnwerpers te zetten.

Carbon credits

Houten gebouwen zorgen voor permanente CO2-opslag. Zet dat eens af tegen de bijdrage van de cementindustrie aan de wereldwijde uitstoot van CO2. Negen procent, beweerde één van de sprekers. Ik heb de cijfers niet gecheckt. We weten al dat het gebruik van hout leidt tot vermeden emissies, dus pas hout toe in plaats van staal, kunststof en beton. Maar zou je voor een houten gebouw ook ‘carbon credits’ kunnen uitgeven? Zouden we dat eens moeten nagaan als houtsector?

Passie en energie

Het programma is op de loop gegaan met Splinter: hij heeft zijn vertrouwde gereserveerde en wat sceptische houding laten varen. Want, zo stelde één van de sprekers, verwijzend naar het bouwen met staal en beton door Bauhaus en Le Corbusier van 100 jaar geleden, laten we de opwinding, de passie en de energie die dat toen opleverde op eenzelfde manier creëren voor het bouwmateriaal hout. Probeer daar maar eens weerstand aan te bieden!

Splinter

Deze opinierubriek wordt geschreven door een selecte en gevarieerde groep vaklieden in de houtsector.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Word nu abonnee van Houtwereld of Het Houtblad. Abonneer