Ga naar hoofdinhoud

Waterdicht

De Europese Houtverordening bestaat nu acht jaar. Wat zijn we er, sinds de inwerkingtreding van deze wet tegen de handel in illegaal gekapt hout, nou precies mee opgeschoten? In eerste instantie heel veel. Bij nader inzien veel te weinig.

De EUTR legt de verantwoordelijkheid van een legale import volledig neer bij de marktdeelnemer die de bewuste partij hout of houtproducten de EU binnenhaalt. Importeurs verzamelen dus gegevens over de legale herkomst, voeren risicoanalyses uit en nemen maatregelen om de kans op illegaliteit te minimaliseren. Dat klinkt allemaal heel goed.

Maar er is ook een schaduwzijde. Alle kritiek die van meet af aan op de EUTR werd afgevuurd, geldt nog steeds. Om te beginnen kunnen Nederlandse houtbedrijven wel hun best doen om alle regels keurig na te leven, maar wat er aan de andere kant van de wereld (of dichterbij) gebeurt, is niet altijd te overzien. Het vervalsen van documenten en herkomstlabels blijkt kinderlijk eenvoudig. Het mengen van ‘goed’ hout met ‘slecht’ hout ook. Om maar een paar voorbeelden te noemen.

Zwakke schakels

Hét heikele punt is dat de Europese Unie meet met ontzettend veel maten en niet waterdicht is. Elke lidstaat interpreteert de Europese Houtverordening weer anders. Daardoor voeren bepaalde landen een nonchalanter sanctiebeleid dan Nederland. Enkele van die zwakke schakels zijn Italië, Kroatië en Tsjechië. Via allerlei U-bochtconstructies en achterdeurtjes komen illegaal of verdacht hout, plaatmaterialen en meer zo gewoon de EU binnen. Al acht jaar lang.

Teak

In Nederland ligt onder andere teak uit de oerbossen van Myanmar onder een vergrootglas. Zo heeft het openbaar ministerie aangekondigd dit jaar minimaal twee Nederlandse houtimporteurs persoonlijk strafrechtelijk te vervolgen. Zij worden ervan verdacht illegaal gekapt teak uit Myanmar op de markt te hebben gebracht. In plaats van alleen de bedrijven voor de rechter te dagen, stelt het OM nu ook leidinggevenden verantwoordelijk.

Terwijl NVWA en justitie zich focussen op teak uit Myanmar, komen er jaarlijks echter tienduizenden teakhouten meubels en interieurartikelen uit India onbelemmerd ons land binnen. Daar wordt niet naar gekeken. Hoewel we allemaal weten dat India het merendeel van zijn teak haalt uit Oost-Afrika (Zuid-Soedan). In deze lucratieve aanvoerlijn kraait er geen haan naar legaliteit en struikel je haast over de nepdocumenten.

Harmonisatie

Dit soort problemen moet dringend in Europees verband worden opgelost. Na acht jaar geschipper met de EUTR, zit er niets anders op dan geharmoniseerde Europese handelsnormen te maken voor de import van alles waar maar hout in zit. Inclusief geharmoniseerde handhaving en op elkaar afgestemde sancties. Alleen dan verdwijnt de oneerlijke concurrentie en krijgt hout uit duurzaam beheerde bossen voet aan de grond.

Marleen van Herwijnen
hoofdredacteur & woodfluencer

Lees ook: Omdenken

Eén reactie op “Waterdicht

  • Geert van Dijk

    Geachte mevrouw,
    complimenten m.b.t. het artikel: ben het met u eens!
    En inderdaad, onbegrijpelijk dat waarvan iedereen weet dat het niet goed is.. dat dat tóch is ‘toegestaan’.
    m vr gr
    Geert van Dijk

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Word nu abonnee van Houtwereld of Het Houtblad. Abonneer