In een wereld vol verandering met de nodige chaos wordt vaak de term ‘crisis’ gebruikt. De oorsprong komt voort uit de (oud) Griekse taal met de betekenissen scheiden, schiften, onderscheiden, beslissen, beslechten, richten en oordelen. Een bijdrage van Wilfried Martens.
Het woord had dus een neutrale lading. Het woord ‘crisis’ in de dagelijkse spraak heeft echter een negatieve lading. Er worden op verschillende vakken crisissen uitgesproken, waarbij verwezen wordt naar een kritiek punt in een proces of ontwikkeling. Waaribij beslissingen snel genomen moeten worden om mogelijke negatieve gevolgen te voorkomen. Door de negatieve lading geef je er urgentie aan, emotie, en media spelen er op in vanwege het vergroten van kijkcijfers of lezersaantallen. Dit leidt tot een veranderende perceptie, wat weer leidt tot een gevoel van angst. Deze angst wordt ingezet voor het nemen van maatregelen. En iedereen kent wel de uitdrukking: ‘angst is een slechte raadgever’.
De angst wordt benut om mensen uit elkaar te drijven en maatregelen door te voeren, die de mensheid en daarmee zijn natuurlijke omgeving niet ten goede komen. We zien deze elementen ook terugkomen in de bouw, waarin ook met enige regelmaat de term bouwcrisis terugkomt. Hoe kunnen we de negatieve lading omzetten in een positieve lading met inspirerende samenwerkingen?
Het bouwen vernieuwen
Hiervoor is het goed elkaar te blijven bevragen zonder oordeel, kijken waar de samenhang is en daar op verder borduren in plaats van de verschillen te benoemen en deze te versterken. Dit haalt de samenhang juist weg. De samenhang is veel groter dan de verschillen, maar als we ons op de verschillen blijven richten gaan we nooit de samenhang vinden. Vernieuwing van de manier van bouwen lijkt mij wenselijk om in gebouwen een gezond klimaat voor mensen te creëren met een ontspannende leefomgeving. Een bos met zijn enorme samenhang, leverancier van hout en als ontspannende omgeving kan als voorbeeld staan. Hout speelt in alle aspecten een belangrijke rol. En bij goed gebruik levert het geen afval op, net als in de natuur.
Deze rol is in de bouw nog nauwelijks te zien. We kijken te weinig naar de mogelijkheden, die ons aangeboden worden door de natuur om in samenhang daarmee mooie, gezonde, betrouwbare en comfortabele woonomgevingen te maken. Door op onderzoek uit te gaan en te durven experimenteren vanuit de positieve insteek om iets moois voor de mens en de natuur te creëren tonen zich andere oplossingen, die naar duurzame cycli leiden in plaats van naar een crisis. Wie durft het aan om naar de samenhang uit de natuur te kijken en daarop te acteren, zodat we de cycli van crisissen om kunnen zetten naar een inspirerende samenhang? Met goede onderlinge samenhang kunnen we dit namelijk aan, stelt Wilfried Martens.
Deze bijdrage is afkomstig van een wisselende groep vaklieden uit de houtsector).
