Paul Fransen (67) van houthandel Fransen overleden

Paul Fransen, de voormalig eigenaar van houthandel Fransen in Deurne, is vrijdag 16 januari plotseling overleden. Hij was pas 67 jaar.

Paul Fransen droeg in 2023 de leiding van het familiebedrijf symbolisch over aan zijn zoon Maarten en neef Hugo. Hij deed dit door hen tijdens een jubileumreis naar Rome letterlijk een stokje te geven. Afscheid van de zaak heeft hij echter nooit helemaal genomen, hij was er nog regelmatig te vinden, gaf advies waar nodig en verrichtte nog allerlei hand- en spandiensten. Ook bij de bouw van het nieuwe houten kantoorpand voor de zaak was hij nauw betrokken.

‘We bestonden in 2020 125 jaar. Die mijlpaal zouden we vieren met een reis naar Rome met het gehele personeel. Maar destijds stak corona daar een stokje voor. Maar van uitstel komt gelukkig geen afstel bij Houthandel Fransen en het team ging in september 2023 alsnog naar Rome. Tijdens die reis droeg Paul Fransen de leiding over.

Sportman

Paul Fransen overleed aan acute alvleesklierontsteking. ‘Het is niet te bevatten’, zegt Maarten Fransen tegen lokale media. ‘Hij rookte en dronk niet. Sporten was zijn leven.’ Paul Fransen was een fervent hardloper, liep marathons en was ook trainer van minder ervaren lopers.

Houthandel Fransen draagt sinds 2021 het predicaat hofleverancier.

Maarten Fransen maakte het overlijden van zijn vader met deze woorden bekend: ‘Bijna 50 jaar heeft Paul met passie en inzet alles gegeven voor “de zaak”. Het bedrijf dat hij begin jaren ’80 van zijn vader Antoon over nam was een jong, relatief klein bedrijf gespecialiseerd in één product: geschilde naaldhouten paaltjes. Paul bouwde het bedrijf uit tot een breed georiënteerde, internationaal opererende houthandel. Vanaf het begin hechtte hij waarde aan duurzaamheid, kwaliteit en een goede relatie met zowel klanten áls leveranciers. In April 2025 ging Paul officieel met pensioen. Hij droeg een kerngezond en goed lopend bedrijf over aan de volgende generatie van de familie Fransen. Gelukkig was Paul al enkele jaren eerder, ter voorbereiding op zijn pensioen, stapje voor stapje minder gaan werken en meer gaan genieten van zijn vrije tijd. Ook na zijn pensioen was Paul nog bijna dagelijks op de zaak aanwezig. Het goede voorbeeld dat Paul al die jaren heeft gegeven, zullen we blijven volgen. Zijn tomeloze inzet, passie voor hout en zijn goede band met zijn collega’s zullen nooit vergeten worden. We moeten door, het werk wacht niet. Paul zou niet anders gewild hebben.’