Fred Klinker geeft ambacht door aan zoons

Fred Klinker

In de showroom van Fred Klinker in Lunteren staan tafels, bedden, stoelen en kasten. Allemaal gemaakt in de werkplaats erachter. De vakman werkt er momenteel aan een grote houten tafel. Het ontwerp op een papiertje geschetst. Hij is wars van opsmuk en apetrots op het feit dat zijn zoons het bedrijf voortzetten. En dat mogen ze op hun eigen manier doen.

Fred Klinker (55) is een gepassioneerd houtbewerker die al zeker weet dat zijn zaak wordt voortgezet door zijn twee zoons Michel (22) en Anthony (19). Die twee hebben het houtbewerken niet van een vreemde. Niet alleen hun vader, maar ook hun beider opa’s zaten in het vak. De opa van moeders kant begon in 1925 met wat nu Fred Klinker Meubel is, in een schuur naast een tolhuisje in Lunteren. Ook de vader van de ondernemer was timmerman.

Fred Klinker: ‘Als kind scharrelde ik altijd rond in zijn werkplaats en mocht ik kleine klusjes doen. Later ging ik met hem mee op karwei. Ik ben opgeleid tot timmerman, het meubelmaken heb ik in de praktijk geleerd. Inmiddels heb ik jaren ervaring.

Een goed verkoopgesprek? Dat doe ik op mijn eigen manier. Kijk, wij zijn niet het modernste bedrijf. Als klanten hier niet van houden of bang zijn voor een beetje houtstof, dan zijn ze bij ons niet aan het goede adres. Zo is het nu eenmaal. De jongens werken nu nog ergens anders, als ze straks fulltime hier aan de slag gaan, zullen ze wel moderniseren. Dat is goed. Dat mag. Nu zijn ze in hun vrije tijd boven al bezig met de verbouwing van de kantoorruimte.’

Waar Fred het gelukkigst van wordt? Van meubels maken, het liefst van grenen, al werkt hij tegenwoordig het meest met eiken voor interieur en douglas voor buitenmeubelen. Zoon Michel legt zich toe op freeswerk, bijvoorbeeld voor relatiegeschenken. Anthony heeft het rondhoutzagen ingebracht en dat kunnen ze tot een diameter van 67 cm.

De werkstukken zijn divers, in type opdracht en in afmetingen. Het gaat om tafels, kasten bedden, stoelen, picknicktafels, reparatiewerk van meubels, maar ook boetseerschijven voor pottenbakkers worden gemaakt in Lunteren. Van die schijven maken ze er honderden per jaar. Fred ziet al voor zich hoe hij na zijn pensionering rondgaat om rondhout te selecteren en in te kopen. ‘Dat deel uitbouwen lijkt me nog een mooie uitdaging.’ Als de interviewer even later een ronde maakt door het bedrijf weet Fred Klinker over elk meubelstuk dat staat opgesteld een mooi verhaal te vertellen. Zo ligt een maatwerkkast in onderdelen te wachten voor de spuiterij. ‘Die bouwen de jongens zelf in bij klanten.’ De tafel die onder de eigen overkapping staat, heeft een dik eiken blad dat  aan één kopse kant in tweeën is gespleten. ‘De boom is getroffen door de bliksem. Ik vond het te mooi om er niets mee te doen.’

Tafel van oude kaasplanken

Terug in de werkplaats lopen we langs de houtpers waarin een tafelblad voor een picknickset zit. ‘Wij verlijmen om en om – hart naar boven en hart naar onderen – zodat de tafel niet gaat schotelen. We maken bladen tot 2,5 meter.’ Iets verderop wordt de laatste hand gelegd aan een acht meter lange tafel. ‘Gemaakt van oude kaasplanken. Daar bewaarden kaasfabrieken hun kazen op. Je ziet de wit uitgeslagen rondingen nog zitten. Mooi he! Deze gaat naar een theater.’

Rondhout dat gezaagd is ligt buiten onafgedekt, verteld Fred Klinker. ‘Dat doen we altijd, zodat het looizuur er uit kan regenen. Daarna gaat het naar een terrein aan de overkant van de weg waar het kan drogen. Daar mag het hout de tijd voor nemen. Tot wel vier jaar. Wij hebben geen haast. Het liefst werk ik met zo’n 12 tot 18 procent vochtig hout. Afhankelijk van de bestemming.’ Fred is trots op al zijn werk, maar het meest toch wel op het feit dat zijn zoons het bedrijf samen gaan voortzetten. ‘Onze dochter werkt bij defensie. Mijn vader legde mij nooit enige dwang op en dat heb ik bij onze kinderen ook nooit gedaan. Daarom is het ook zo mooi. Ik denk wel dat ik het over een aantal jaren los kan laten. Dan mogen ze het op hun eigen manier doen. Zelf, maar als ze me vragen om advies geef ik dat graag. Mijn voornemen is om dat niet ongevraagd te doen.’

Lees ook:

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie gegevens worden verwerkt.

Word nu abonnee van Houtwereld.  Abonneer